Fram til sóknar!

Stjórnmálamenn eru kjörnir til þess að gæta hagsmuna almennings.  Stjórnmálamenn eiga að afla sér upplýsinga, þekkja málin, hafa skoðun á þeim og taka ákvarðanir.  Almenningur á ekki að þurfa að setja sig inn í öll mál heldur á hann að geta verið rólegur yfir því að það séu ábyrgir kjörnir fulltrúar í vinnu við það að sinna þeim störfum sem þeir voru kjörnir til.

 

Þetta þýðir samt ekki að allur almenningur geti treyst því í blindni að svo sé.  Aðhald almennings á stjórnmálamenn er nauðsynlegur liður í hinu lýðræðislega ferli.  Það er ekki nóg að umgjörð samfélagsins sé lýðræðisleg ef engir íbúar eru til þess að taka þátt í lýðræðinu.  Við sem erum virk í flokksstarfi Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði erum venjulegir íbúar þessa sveitarfélags sem viljum leggja okkar af mörkum til samfélagsins. Það að reka þriðja stærsta sveitarfélag á landinu er ekki verkefni fyrir fáa einstaklinga.  Með einum eða öðrum hætti væri æskilegt að allir íbúar gæfu kost á sér á einhverjum tímapunkti, eins mikið eða lítið sem hver og einn treystir sér til. 

 

Verkefnin sem blasa við okkur hér í Hafnarfirði eru krefjandi og sum erfið.  Það er meiri ástæða nú en nokkru sinni fyrr til þess að við Hafnfirðingar leggjumst öll á eitt við það að gera Hafnarfjörð að framsæknasta, öflugasta og fallegasta sveitarfélaginu á landinu.  Grunnurinn er svo sannarlega til staðar. Ég vil hvetja Hafnfirðinga til að fylgjast með starfi Sjálfstæðisflokksins á:  www.hafnarfjordur.xd.is, senda okkur línu, slá á þráðinn eða mæta á þá fundi sem auglýstir eru.

 

Áhuga- og reynslusvið mitt er mjög vítt.  Ég hef skrifað um skólamál, lýðræðismál og fjármál hér í Fjarðarpóstinn undanfarin ár með reglulegu millibili.  Ég vinn við rannsókn á íbúalýðræði þar sem ég hef skoðað sérstaklega skipulags- og umhverfismál, í 22 stærstu sveitarfélögum á Íslandi. Ég er í stjórn og framkvæmdastjórn samtakana Heimili og skóli og er varamaður í Íþrótta og tómstundanefnd, svo eitthvað sé nefnt. Skrif mín má finna á bloggsíðunni www.sigurlauganna.blog.is

 

Ég legg mig fram við að setja mig inn í þau viðfangsefni sem ég fjalla um hverju sinni og  vil gjarnan starfa  í forystusveit Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði á næsta kjörtímabili.  Ef þig langar til þess að vita meira um mig, bendi ég á síðuna www.sigurlauganna.is, netfangið: [e-mail] eða símanúmerið 845-4036.

 

Ég óska eftir stuðningi sjálfstæðisfólks í Hafnarfirði í prófkjörinu þann 30. janúar nk.  og að lokum skora ég á alla flokksmenn að taka þátt í prófkjörinu. 

 

Höfundur býður sig fram í 2.-3. sætið á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði.

 Greinin birtist í Fjarðarpóstinum í dag 28. janúar 2010 

Áherslur mínar vegna framboðs til bæjarstjórnar Hafnarfjarðar

Sigurlaug Anna í 2. -3. sætið. 

Fjármál: Ábyrg fjármálastjórn er undirstaða öflugs samfélags.  Við núverandi skuldasöfnun verður ekki unað og setja þarf saman aðgerðaráætlun sem miðar að því að fjármagnskostnaður aukist ekki meira en orðið er.  Nauðsynlegt er að hægja á framkvæmdum og hagræða í rekstri m.a. til þess að ekki þurfi að grípa til uppsagna.  Á meðan efnahagsþrengingarnar ganga yfir er nauðsynlegt að halda í horfinu en um leið og rofar til skal stefnt að lækkun skulda og þar með lækkun fjármagnskostnaðar.  Þannig mun sveitarfélagið smám saman geta bætt þjónustu við bæjarbúa og lækkað álögur á þá.

Lýðræði: heildstæða lýðræðisstefnu þarf að setja fyrir Hafnarfjörð svo íbúar þekki þær reglur sem um lýðræðið gilda og geti þannig tekið þátt í því.  Mikilvægt er að kjörnir fulltrúar þekki óskir bæjarbúa og dragi þá að ákvarðanatökuborðinu í stórum málum sem smáum.  Kjörnir fulltrúar þurfa að axla þá ábyrgð sem þeim er falin, hafa framtíðarsýn og leita leiða til að skapa sátt í samfélaginu.  Átakastjórnmál eru ekki neinum til góðs.

 

Fjölskyldumál:

Gæta þarf sérstaklega að því að þeir sem á þurfa að halda fái þá þjónustu sem þeir þarfnast svo lífskjör þeirra geti amk haldist óbreytt þrátt fyrir efnahagsástandið.  Leggja þarf alla áherslu á að vernda grunnþjónustuna og forgangsraða í þágu fjölskyldna, barna og unglinga. 

Íþrótta og tómstundastarf barna og unglinga er að mörgu leyti til fyrirmyndar enda skiptir það gríðarlegu máli að hver og einn einstaklingur finni áhugamálum sínum farveg á sinn hátt.  Ég mun leggja mitt af mörkum til þess að standa vörð um íþróttastarf bæjarins þar sem áhersla verður lögð á forgangsröðun í þágu barna og unglinga.

 

 Skólamál:

Skólamálin taka til sín ríflega helming útgjalda sveitarfélagsins og er starf skólanna mjög bundið í lög.  Skólarnir þurfa þó að búa við sömu hagræðingarkröfu og aðrir.  Hagræðingin getur t.d. falist í skipulagsbreytingum og lækkun stjórnunarkostnaðar.

Foreldrar eru auðlind í skólastarfi og tel ég ástæðu til að auka þátttöku foreldra í starfi skólanna.  Aukin viðvera foreldra í skólum getur þjónað margvíslegum tilgangi: foreldrar mynda betri tengsl við börn sín, starfslið skólanna og skólasystkinin, þannig styrkjast börnin í sínu umhverfi. Jafnvel gæti þátttaka foreldra í skólastarfi dregið úr einelti og að síðustu gæti verið mögulegt að ná fram sparnaði í skólakerfinu með þessum hætti.

 

 Umhverfismál:

Útivistarmöguleikar í Hafnarfirði eru margir, en betur má gera í þeim málaflokki án mikils tilkostnaðar.  Yfirbyggð útigrill á helstu útisamverustöðum fólks í Hafnarfirði væri gaman að gera að veruleika.  Betri göngustígar og hjólreiðastígar eru markmið sem stefnt hefur verið að lengi án mikils árangurs.  Á því langar mig að ráða bót.  Aðstaða fyrir hundaeigendur til þess að viðra hunda sína án þess að þeir séu bundnir á afmörkuðu svæði er hugmynd sem án mikils tilkostnaðar er hægt að setja í framkvæmd.  Áherslan á heilbrigðan lífstíl verður aldrei of mikil. 

 Skipulagsmál:

Skipulagsmál eru málaflokkur sem þarf að fara vandlega yfir í ljósi breyttra aðstæðna.  Ákvarðanir í skipulagsmálum þurfa að vera lýðræðislegar og horfa skal til langs tíma stefnumótum um skipulag.  Varðveita þarf sögu bæjarins og sérstöðu.  Bæjarstæði Hafnfirðinga er fallegt og ásýndin sömuleiðis.  Skipulagsslys verða jafnvel ekki aftur tekin, því ber að fara fram með gát.  Leita þarf allra leiða til þess að glæða ný hverfi lífi til þess að þjónusta sveitarfélagsins verði sem best og nýtingin sem mest á fjármunum bæjarbúa.

 

 Atvinnumál:

Standa þarf vörð um fyrirtækin í Hafnarfirði, bæði stór og smá.  Laða þarf til Hafnarfjarðar ný fyrirtæki og sjá má tækifæri í því bærinn hafi milligöngu með að bjóða nýsköpunarfyrirtækjum og sprotafyrirtækjum aðstöðu á viðráðanlegum kjörum t.d. í húsnæði sem annars stendur ónotað.

 

Kosið verður 30. janúar nk. í Víðistaðaskóla milli kl. 10-18.

Fjármál og framtíð Hafnarfjarðar

Þann 30. janúar nk. halda bæði Sjálfstæðisflokkur og Samfylking í Hafnarfirði, prófkjör.  Í lok maí verða sveitarstjórnarkosningar.  Á þessu tímabili mun Samfylkingarfólk í ræðum og riti keppast við að halda því fram að engin ástæða sé til þess að hafa áhyggjur af fjárhagsstöðu og skuldum Hafnarfjarðar en hins vegar munum við Sjálfstæðisfólk halda hinu gagnstæða fram.  Það eru margsönnuð vísindi að fjármálastagl mun ekki skila stjórnmálamönnum betri niðurstöðum í prófkjörum eða kosningum.  Fármálastagl er lítt fallið til vinsælda.  Þetta er skiljanlegt en það hlýtur öllum að vera það ljóst, sérstaklega eins og staðan í þjóðfélaginu er, að það er  meiri ástæða til þess að láta sig það varða hvernig búið er um fjárhagslegar skuldbindingar skattgreiðenda en nokkru sinni fyrr.  Í aðsendri grein í Fjarðarpóstinum í síðustu viku fer varabæjarfulltrúi Eyjólfur Sæmundsson yfir skuldastöðu Hafnarfjarðar.  Eyjólfur vill meina að Samfylkingunni sé treystandi til þess að fara áfram með forystu í sveitarfélaginu og að fjárhagsstaðan sé traustari en haldið hefur verið fram.  Eyjólfur útskýrir stöðuna með þeim hætti að gengishrunið sem fylgdi fjármálakreppunni hafi leikið sveitarfélögin grátt og þau hafi „þurft“ að fjármagna framkvæmdir sínar með erlendu lánsfé.  Máli sínu til stuðnings ber varabæjarfulltrúinn saman nokkrar lykiltölur úr ársreikningum Álftaness og Reykjavíkur.  Val hans á samanburðarsveitarfélögunum er athyglisvert fyrir ýmsar sakir.  Vissulega stendur Hafnarfjörður betur en hið gjaldþrota sveitarfélag Álftanes.  Staðreyndin er samt sú að Hafnarfjörður er undir smásjá eftirlitsnefndar um fjármál sveitarfélaga alveg eins og Álftanes.  Hitt sveitarfélagið sem Eyjólfur kýs að bera Hafnarfjörð saman við er Reykjavík.  Í því samhengi verður að hafa í huga að verið er að bera saman samstæðureikninga sveitarfélaganna en það þýðir að allar skuldir vegna fjárfestinga Orkuveitu Reykjavíkur eru meðtaldar.  Á móti skuldum pr. íbúa í Reykjavík eru gríðarlegar fjárfestingar, m.a. í virkjunum, miklar eignir og framtíðartekjur.  Því fer víðs fjarri að slíku sé til að dreifa í Hafnarfirði. Í tölum Eyjólfs kemur líka fram að veltufé frá rekstri er margfalt hærra í Reykjavík en í Hafnarfirði en það segir hversu mikið fé sveitarfélagið hefur til að borga niður skuldir og fjárfesta, án þess að taka til þess lán.Fjárhagsáætlun Hafnarfjarðar fyrir árið 2010 verður ekki lesin öðruvísi en svo að um leið og svigrúm fyrir frekari fjármögnun býðst verður farið í frekari framkvæmdir.  Þetta þýðir bara aukningu skulda.  Það er ekki að sjá að það séu uppi nein áform um að hætta að skuldsetja sveitarfélagið, hvað þá greiða skuldir.Við þessa skuldasöfnun verður ekki unað.  Það er kannski bjartsýni í núverandi stöðu að halda að hægt sé að greiða niður skuldir en  bæjarbúar hljóta að gera kröfu til þess að bæjaryfirvöld láti af frekari lántökum og sýni ráðdeild í rekstri Hafnarfjarðar.Veruleg ástæða er til þess að efast um að Samfylkingunni í Hafnarfirði sé treystandi fyrir þessu verkefni.

Sigurlaug Anna Jóhannsdóttir. Höfundur býður sig fram í 2. -3. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði í prófkjörinu 30. janúar nk.

 Greinin birtist í Fjarðarpóstinum í dag 14. janúar 2010.

Framboðsyfirlýsing

Ég, Sigurlaug Anna Jóhannsdóttir, hef ákveðið að bjóða mig fram í 2.-3. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði í prófkjöri sem fram mun fara þann 30. janúar næstkomandi.

Ég starfa sem verkefnisstjóri rannsóknar á íbúalýðræði sem verið er að gera við stjórnmálafræðideild Háskóla Íslands ásamt því að stunda meistaranám við sömu deild með áherslu á sveitarstjórnarmál.  B.A gráðu í stjórnmálafræði lauk ég árið 2008 en áður hafði ég stundað nám í iðnrekstrarfræði við Tækniháskóla Íslands.

Ég hef gegnt margvíslegum störfum fyrir Sjálfstæðisflokkinn undanfarin ár, er formaður Fram, Sjálfstæðisfélags Hafnarfjarðar, á sæti í fulltrúaráði sjálfstæðisfélaganna í Hafnarfirði, er varamaður í Íþrótta- og tómstundaráði Hafnarfjarðar og sit í stjórn starfsmenntasjóðs Starfsmannafélags Hafnarfjarðar.  Einnig á ég sæti í stjórn málefnanefndar Sjálfstæðisflokksins um innanríkismál.

Utan flokksins hef ég tekið þátt í margvíslegu félagsstarfi.  Er í stjórn og framkvæmdastjórn samtakanna Heimili og skóli auk þess sem ég hef setið í nokkur ár bæði í foreldrafélagi og foreldraráði Lækjarskóla. 

Ég er 37 ára gömul, gift Ásgeiri Örvarri Jóhannssyni, húsasmiði og saman eigum við tvær dætur, Katrínu Ósk 15 ára og Jóhönnu Freyju 9 ára. 

Verkefni stjórnmálanna í Hafnarfirði eru og verða ærin næstu misserin við að reisa við fjárhag bæjarins.  Ég mun leggja mig alla fram við að styrkja stoðir  sveitarfélagsins svo byggja megi enn betra samfélag ríkt af tækifærum og félagsauði.  Stjórnmálamenn eru kjörnir til þess að gæta hagsmuna almennings og skapa lýðræðislegt umhverfi þar sem allir fá notið sín. 

Ég óska eftir umboði sjálfstæðisfólks í Hafnarfirði til þess að vinna hag Hafnarfjarðar sem mest gagn næsta kjörtímabil.

Hallar undan fæti - ætli Lúðvík nái 6. sætinu?

Lúðvík Geirsson finnur að það er farið að halla undan fæti hjá honum.  Varnarbaráttan er hafin.  Staða sveitarfélagsins er afleit.  Ráðuneyti sveitarstjórnarmála er með fjármál Hafnarfjarðar undir smásjánni.  Flestar gjaldskrár hafa hækkað, áfram er ausið fé í íþróttamannvirki þrátt fyrir loforð um að fresta framkvæmdum og verja grunnþjónustu.

Nú ætlar Lúðvík að kúga íbúa Hafnarfjarðar til þess að leyfa sér að vera bæjarstjóra eitt kjörtímabil í viðbót í hreinum meirihluta.  Hann býður sig fram í 6. sætið og ef Samfylkingin fær 6 menn inn í bæjarstjórn hafa þeir hreinan meirihluta.  Lúðvík nennir greinilega ekki að hafa annann flokk með sér í meirihluta í bæjarstjórn og vill ekki þurfa að semja við neinn.  Hann er orðinn vanur því að ráða ferðinni, nema stundum fær Gunnar Svavarsson að ráða líka. 

Gunnar hefur ákveðið að gefa ekki kost á sér aftur.  Þeir félagar og fóstbræður hafa brallað ýmislegt í gegn um tíðina, m.a. vildu þeir komast á þing.  Gunnari tókst það en Lúðvík ekki.  Þegar Gunnar ákvað að gefa ekki kost á sér aftur í prófkjöri eftir að gengið var fram hjá honum við skipan ráðherraembætta bauð Lúðvík sig fram í oddvitasætið í SV- kjördæmi.  Þá gekk sú saga að þeir félagarnir ætluðu að hafa stólaskipti.  Lúðvík færi á þing en Gunnar yrði bæjarstjóri í Hafnarfirði.  Þeir hafa náð ágætis árangri í pólitík félagarnir en greinilega hafa þeir misreiknað sig eitthvað þarna og jafnvel ofmetið stöðu sína.   Flokksfélagar þeirra í Samfylkingunni hafa haft aðra skoðun á þessum fyrirætlunum, því þetta gekk ekki upp hjá þeim.

Nú verður spennandi að sjá hvort flokksmenn Samfylkingarinnar í Hafnarfirði treysta Lúðvíki til þess að verða bæjarstjóri í Hafnarfirði enn eitt kjörtímabilið þrátt fyrir ákvarðanafælni hans og skelfilega fjárhagslega stöðu sveitarfélagsins.

Ef Lúðvík vill raunverulega standa með verkum sínum, af hverju vill hann þá ekki halda þeim 7 mönnum sem þeir hafa núna í bæjarstjórn?  Mér sýnist Lúðvík reikna með því að missa amk einn mann í næstu kosningum. 

Vonandi missir Samfylkingin a.m.k. 2 menn í næstu bæjarstjórnarkosningum.  Þannig öðlast Hafnfirðingar von um að einveldi Lúðvíks (og Gunnars) ljúki og lýðræði komist aftur á að nýju í Hafnarfirði.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur líka prófkjör í Hafnarfirði 30. janúar 2010.  Þá mun koma í ljós hvaða öflugu einstaklingar munu skipa framboðslista Sjálfstæðisflokksins, tilbúnir að glíma við þá döpru stöðu  sem sveitarfélagið okkar er komið í og gefa Hafnfirðingum von um betri tíð.

 

 

Lúðvík í baráttusætið í janúar

gerð hefur verið krafa um??

Eru það bara greiðslur frá Jöfnunarsjóði sem "gerð hefur verið krafa um" eða líka gengisleiðrétting?Ég vissi ekki að það væri hægt að gera kröfur um gengisleiðréttingu og/eða greiðslur úr Jöfnunarsjóði. 

Frekjan í Á-listanum ríður ekki við einteyming hér.  Hinn ópólitíski bæjarstjóri, sem var ráðinn sem bæjarlögmaður af Á- listanum og lenti í bæjarstjórastólnum vegna klofnings Á-listans, er að reyna að bjarga því sem bjargað verður.  Þá kemur Álftaneshreyfingin sem telur hvað.... 2 bæjarfulltrúa?? og lýsir því yfir að það eigi að gera þetta einhvernveginn öðruvísi. 

Yfirlýsingin inniheldur skýringar á bágri fjárhagsstöðu Álftaness sem er greinilega öllum öðrum að kenna en Á-listanum. 

 

Segja bæjarstjórnina hafa gefist upp

Lýðskrum Samfylkingarinnar

Þessi grein birtist í Fjarðarpóstinum 8. október 2009

 

Í síðasta tölublaði Fjarðarpóstsins gerir Gunnar Axel Axelsson formaður Samfylkingarinnar í Hafnarfirði misheppnaða tilraun til að svara grein minni, sem birtist í Fjarðarpóstinum þ. 17. september sl. Þar fjallaði ég um þá meðferð sem undirskriftalistar, sem hópur manna hefur safnað síðastliðna mánuði, hefur fengið hjá bæjarstjóra og meirihluta Samfylkingarinnar.  Svo virðist sem verið sé að reyna að drepa undirskriftarmálinu á dreif með alls kyns útúrsnúningum. Það sem er merkilegast við svargreinina er, að í henni er ekki minnst einu orði á málsmeðferðina sem undirskriftalistarnir fengu, sem var tilefni skrifa minna.  Hafnfirðingar eru enn engu nær um það hvað meirihluti bæjarstjórnar ætlar sér að gera við undirskriftalistana. Verður kosið aftur í Hafnarfirði um stækkun álversins í Straumsvík?

Lýðræðisást?

Í stað þess að ræða það sem máli skiptir, velur Gunnar Axel að ræða vítt og breitt um lýðræðisást Samfylkingarinnar annarsvegar og Sjálfstæðisflokksins hinsvegar. Svo virðist sem Samfylkingin eigi einkarétt á íbúalýðræðinu enda hafi hún staðið sig svo frábærlega í því hingað til en Sjálfstæðisflokkurinn ekki. Gunnar Axel veit jafn vel og ég að það var í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga 2002 að hugtakið íbúalýðræði varð að kosningamáli og komst í almenna notkun á Íslandi.  Á þessum tíma voru að spretta upp deilur víða í sveitarfélögum þar sem íbúar gerðu auknar kröfur um þátttöku í ákvarðanatöku í sínu nærumhverfi. Samfylkingin tók málið upp og hefur samið langar ályktanir um íbúalýðræði og sett í samþykktir um stjórn bæði Reykjavíkurborgar og Hafnarfjarðarkaupstaðar reglur um almennar atkvæðagreiðslur. Ákvæðið í samþykkt um stjórn Reykjavíkurborgar sem sett var í kring um flugvallarkosninguna er með því vitlausara sem sést hefur, það er gríðarlega ítarlega skilgreint og getur ekki náð yfir neitt mál nema flugvallarmálið. Ákvæðið í samþykkt um stjórn Hafnarfjarðarkaupstaðar er ögn skárra en það er hins vegar svo galopið að Hafnfirðingar geta, samkvæmt því, kosið um allt sem þeim dettur í hug, þegar þeim dettur það í hug, svo lengi sem þeir fá 25% atkvæðisbærra manna til að skrifa nafn sitt á undirskriftalista.

Það er ekki sama hvernig farið er með lýðræðið, það er flókið og margslungið og það er full ástæða til að vanda til verka þegar bjóða á íbúum til þátttöku.  Lýðræði getur nefnilega snúist upp í andhverfu sína, sé ekki vandlega með það farið.

Íbúalýðræði Sjálfstæðisflokksins

Ég get nefnt mörg vel heppnuð dæmi um íbúalýðræði Sjálfstæðisflokksins. Hanna Birna Kristjánsdóttir, borgarstjóri, gerir nú nýstárlega tilraun til að leyfa borgarbúum að taka þátt í forgangsröðun vegna framkvæmda í sínum hverfum sem lið í fjárhagsáætlunargerð borgarinnar. Haldin var almenn atkvæðagreiðsla á Seltjarnarnesi um deiliskipulag nýs miðbæjar við Hrólfsskálamel árið 2005.  Árni Sigfússon er í mjög góðu samstarfi í Reykjanesbæ við íbúa í sveitarfélaginu með ýmis konar fundum og samráði þar sem allar fundargerðir eru opnar á heimasíðu bæjarins milli ára.

Afstaða og ábyrgð

Kjörnir fulltrúar Sjálfstæðisflokksins hafa hvergi færst undan ábyrgð á þeim málum sem upp hafa komið hverju sinni.  Ákvörðunarfælni Samfylkingarinnar í álversmálinu og mörgum fleiri málum er hins vegar að verða til þess að kafkeyra Hafnarfjarðarbæ fjárhagslega.  Ábyrgð Samfylkingarinnar er mikil!

 

Sigurlaug Anna Jóhannsdóttir

formaður Fram, Sjálfstæðisfélags Hafnarfjarðar.

Ruslatunnan mín

Ég bý í tvíbýlishúsi.  Það eru 2 ruslatunnur fyrir utan húsið.  Önnur sem tilheyrir mér (og minni fjölskyldu) og hin tilheyrir efri hæðinni.  Þar búa pólskir leigjendur. 

Um daginn hvarf önnur ruslatunnan sporlaust.  Eftir nokkra daga fór okkur að undrast um hana en hún var hvergi í sjónmáli.  Þegar ruslið var farið að flæða út um allt hringdi maðurinn minn í Hafnarfjarðabæ til að spyrja um ruslatunnumál.

 Þar var honum sagt að tunnan hefði verið tekin af því hún brotnaði þ.e. sá hluti hennar sem ruslafyrirtækið krækir á ruslabílinn til að sturta úr henni og að við þyrftum að borga 7.500 kr. til að fá nýja ruslatunnu.  Ruslatunnan lét undan álagi við tæmingu og við þurfum að borga....

Nú vaknar spurningin, var þetta ruslatunnan mín sem brotnaði eða hæðarinnar fyrir ofan??  Það er alveg ljóst að við fáum aldrei pólsku leigendurna á efri hæðinni til að taka þátt í þessum kostnaði.  Þeir stilla bara ruslinu upp við hliðina á þessari einu ruslatunnu sem eftir er þegar hún er orðin full.

Svo langar mig að vita þegar ég verð búin að borga 7.500 krónur, á ég þá ruslatunnuna?  Mætti ég þá mála hana bleika ef ég vil og fara með hana ef ég flyt?  Á ég þá ruslatunnuna?

Sveitafélagið rukkar báða eignarhluta hússins áfram um full sorphirðugjöld þrátt fyrir að við höfum helmingi færri ílát til að setja ruslið í.

Það er amk ljóst að við skemmdum ekki ruslatunnuna heldur ruslastarfsmennirnir og ruslabíllinn.  Samt þurfum við að borga, bæði fyrir nýja ruslatunnu og sorphirðugjöld en líklega munum við ekkert eiga í nýju ruslatunnunni þegar hún kemur.  Furðulegt system.

Þreytumerki á Samfylkingunni í Hafnarfirði – lýðræðið fótum troðið

Þessi grein birtist í Fjarðarpóstinum 17. september 2009

 

Í síðustu viku bárust fréttir af minnisblaði lögmanns Hafnarfjarðarbæjar þar sem lagt er til að vísa beri frá, erindi hóps fólks, sem hefur undanfarna mánuði safnað undirskriftum vegna áskorunar til bæjarstjórnar  Hafnarfjarðar um að efna til kosninga um stækkun álversins í Straumsvík.  Ástæðan frávísunartillögunar er sögð vera sú, að of langt líður frá því að undirskriftasöfnunin hefst, þar til henni lýkur.  

 

Í samþykkt um stjórn Hafnarfjarðarkaupstaðar nr. 637/2002, 2.mgr. 33.gr., er fjallað um rétt íbúa til að krefjast atkvæðagreiðslu um tiltekið mál ef 25% kosningabærra manna eða fleiri, krefjast atkvæðagreiðslu, beri bæjarstjórn að verða við þeirri kröfu. Lögmenn Hafnarfjarðarbæjar hafa, leiðbeint um framkvæmd undirskriftasöfnunarinnar og hún því farið fram með vitund þeirra.

Hvergi nokkursstaðar í samþykktum um stjórn Hafnarfjarðarkaupstaðar né í málsmeðferðarreglunum bæjarins um almennar atkvæðagreiðslur er að finna reglur um það með hvaða hætti staðið skuli að undirskriftarsöfnuninni, sem þarf til að knýja fram almenna atkvæðagreiðslu hér í bæ. Ákvæðið í samþykkt um stjórn Hafnarfjarðarkaupstaðar sem undirskriftarsöfnunin byggir á, er galopið.   Álit lögmanns Hafnarfjarðar er augljós viðurkenning á veiku regluverki meirihlutans í bæjarstjórn.  Þau undanbrögð meirihlutans sem koma fram í minnisblaðinu um málið, sem kannski er réttara að kalla  töfrabrögð lögmanns Hafnarfjarðar, eru í besta falli furðuleg eftiráskýring.

Hvað sem mönnum kann að finnast um stækkun álversins, hlýtur að vera skýlaus krafa og réttur bæjarbúa að meirihluti bæjarstjórnar fari að reglum bæjarins. 

 

Það væri svo eðlilegt í framhaldinu, að Samfylkinginn í Hafnarfirði  færi í það verkefni að semja regluverk utan um þetta ákvæði í samþykktum um stjórn Hafnarfjarðarkaupstaðar svo íbúar Hafnarfjarðar þekki leikreglurnar sem ætlast er til að þeir fari eftir.

Þetta mál er áfellisdómur yfir lýðræði Samfylkingarinnar í Hafnarfirði.

Hanna Birna fetar ótroðna slóð

Það er til marks um hugrekki, framtakssemi og lýðræðisáhuga Hönnu Birnu að hún þorir að fara út í að bjóða borgarbúum uppá þátttöku í mótun fjárhagsáætlunar Reykjavíkurborgar.

Nýlega lýsti hún því hvernig starfsfólk borgarinnar var kallað að borðinu til þess að koma með niðurskurðartillögur og tóku þúsundir starfsmanna þátt í því verkefni með góðum árangri.  Nú ætlar borgin að ganga enn lengra og bjóða íbúum að borðinu.

Það er ekki auðvelt að skera niður útgjöld sveitarfélaganna eins og þau þurfa allflest að gera núna.  Staða þeirra var veik fyrir og því ekki úr miklu að moða.  Um það verður tæplega hægt að ræða við ríkisvaldið að færa aukna tekjustofna til sveitarfélaganna eins og nú stendur á.

Það er mjög athyglisvert að Reykjavíkurborg skuli stíga þetta skref og verður jafnvel enn athyglisverðara að sjá hvort borgarbúar hafi nægilega mikinn áhuga og nægilega mikinn samstarfsvilja til að koma að málinu með borgaryfirvöldum, með opnum huga.

Borgarbúar geti tekið þátt í mótun fjárhagsáætlunar